Υιοθεσία και αναδοχή

Τι είναι η υιοθεσία και η αναδοχή?

Η υιοθεσία και η αναδοχή είναι δυο έννοιες που μοιάζουν τόσο όσο και διαφέρουν. Κοινός τους τόπος είναι η αγάπη και η φροντίδα για το παιδί αλλά και η απομάκρυνσή του από κάποιο συνήθως ιδρυματικό περιβάλλον. Στην πρώτη περίπτωση το παιδί απολαμβάνει στην νέα οικογένεια νομική σχέση ίδια με αυτήν που έχει κάθε παιδί με την βιολογική του οικογένεια. Η ανάδοχη φροντίδα εφαρμόζεται όταν ένα παιδί δεν μπορεί να ζήσει με τη βιολογική του οικογένεια, για μικρό ή μεγάλο χρονικό διάστημα. Αναζητείται μια ανάδοχη οικογένεια για την ομαλή ψυχοκοινωνική εξέλιξη του παιδιού και την αποφυγή ιδρυματικής φροντίδας. Στόχος είναι η επιστροφή στη βιολογική οικογένεια, αν είναι προς το συμφέρον του παιδιού.

Τι συμβαίνει στην Ελλάδα?

Τα τελευταία χρόνια, η Ελλάδα έχει εφαρμόσει νομικές μεταρρυθμίσεις με στόχο την επιτάχυνση των διαδικασιών υιοθεσίας και αναδοχής. Αυτές περιλαμβάνουν μέτρα για τη μείωση της γραφειοκρατίας, την επίσπευση των δικαστικών διαδικασιών και την ενίσχυση της υποστήριξης που παρέχεται στις οικογένειες. Ακόμα και οι κοινωνικές στάσεις αλλάζουν. Σύμφωνα με στοιχεία του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων από τον Ιούλιο του 2020 μέχρι και το δεύτερο τρίμηνο του 2023 πραγματοποιήθηκαν στη χώρα μας 662 υιοθεσίες και 574 αναδοχές.

Πώς συμμετέχει η Συστημική στις διαδικασίες αυτές?

Κύριος ρόλος της Συστημικής θεραπείας είναι η επιτυχής διασύνδεση. Συχνά απασχολούν θέματα ταυτότητας ατομικής και οικογενειακής, προτύπων και οικογενειακών ρόλων. Το νέο μέλος της οικογένειας κουβαλάει μια δική του ιστορία που χρειάζεται για να σχηματίσει την ταυτότητά του. Το πολιτισμικό περιβάλλον της νέας οικογένειας είναι εξίσου σημαντικό για την αίσθηση του εαυτού. Η αυτονομία σε συνδυασμό με το αίσθημα του ανήκειν θα καθορίσουν τις σχέσεις στην οικογένεια. Θέματα εμπιστοσύνης, προσκόλλησης και ασφαλούς συναισθηματικού δεσμού προκύπτουν πάντα προς επεξεργασία στην διαδικασία σύστασης μιας οικογένειας. Ακόμη δεν είναι λίγες οι φορές που προκύπτουν ζητήματα απώλειας, τραύματος ή θλίψης. Το παιδί λυπάται για την οικογένεια που αφήνει πίσω (βιολογική ή ιδρυματική) αλλά και οι γονείς ίσως μόλις έχουν εγκαταλείψει την προσπάθεια για ένα βιολογικό παιδί. Τέλος, η Συστημική θεραπεία ενισχύει την ανοιχτή και αποτελεσματική επικοινωνία μέσα στην οικογένεια αλλά και στα υπόλοιπα συστήματα όπως οι κοινωνικές υπηρεσίες, το σχολείο, η κοινωνία ακόμη και το νομικό σύστημα.